وان‌های پلی‌پروپیلن (PP) مقاومت حرارتی بالاتری نسبت به PVC دارند و می‌توانند دمای مداوم تا حدود ۸۰ الی ۹۰ درجه سانتی‌گراد را بدون دفرمگی تحمل کنند، در حالی که PVC معمولاً تا دمای حداکثر ۶۰ درجه کارایی مطلوب دارد. با این حال، PVC مقاومت فوق‌العاده‌ای در برابر اسیدهای قوی اکسیدکننده مانند اسید نیتریک و کرومیک دارد. انتخاب میان این دو به نوع حمام الکترولیتی، غلظت اسید و دمای کاری فرایند آبکاری بستگی دارد.

عوامل اصلی تعیین قیمت شامل ضخامت و ابعاد ورق مصرفی، وزن تمام‌شده سازه، برند و گرید ورق (ایرانی یا وارداتی)، وجود شاسی فلزی تقویت‌کننده، نوع اتصالات ورودی و خروجی، پایه‌های تنظیم شونده و هزینه‌های ساخت و آزمون نشتی است. نوسانات نرخ ارز و قیمت مواد پلیمری در بورس نیز تاثیر مستقیمی بر بهای تمام‌شده دارد.

در صورت استفاده از ورق درجه یک و جوشکاری استاندارد، طول عمر این وان‌ها به بیش از ۱۰ الی ۱۵ سال می‌رسد. جهت حفظ کارایی، باید از پرتاب قطعات سنگین نوک‌تیز به کف وان جلوگیری شود، هیترها با فاصله استاندارد از جداره نصب شوند تا باعث سوختگی موضعی پلاستیک نگردند، و رسوبات کف مخزن در دوره‌های اورهال به آرامی تخلیه شوند.